Εξωσωματική: Σιωπή ή Μοίρασμα;

Να επικοινωνήσω στον κύκλο μου ότι ξεκινάω προσπάθεια με εξωσωματική γονιμοποίηση; Ή να κρατήσω τη πληροφορία για εμένα και το συντροφικό μου πρόσωπο;

Μια ερώτηση συχνή και εύλογή. Μια ερώτηση που προσκαλεί σε αποφάσεις.

Σε αυτό το δίλλημα, φαίνεται πως οι εμπειρίες των ανθρώπων ποικίλουν.

Κάποια άτομα προτιμούν πως να μη το γνωρίζει το περιβάλλον τους, γιατί δεν θέλουν να δίνουν εξηγήσεις. Ενώ, άλλα αναφέρουν πως είναι σημαντικό να το ξέρει ο περίγυρος, διότι έτσι δεν χρειάζεται να λένε ψέματα για τις διαδικασίες, αλλά και επειδή μπορούν, με αυτόν τον τρόπο, να μοιραστούν το συναισθηματικό φορτίο.

Σε κάθε περίπτωση, χρειάζεται να θυμόμαστε ότι: Δεν υπάρχει «σωστή» απόφαση. Υπάρχει μόνο η προσωπική αλήθεια του κάθε ζευγαριού. Είναι σημαντικό το ζευγάρι να αναλογιστεί τις ανάγκες του, και να δράσει με γνώμονα το τι χρειάζεται, και όχι τις προσδοκίες των άλλων.

Τα οφέλη του μοιράσματος

Συχνά φαίνεται πως το ψυχικό βάρος μπορεί να μειωθεί, όταν το μοιραζόμαστε.

Όταν μοιράζομαι την πληροφορία, μπορώ να δημιουργήσω γύρω μου ένα δίκτυο υποστήριξης. Ένα δίκτυο ανθρώπων που θα μπορέσει να προσφέρει υποστήριξη, φροντίδα και παρηγοριά, όταν τη χρειαζόμαστε.

Με αυτό τον τρόπο, παραμένουμε ενδυναμωμένες και αποφεύγουμε τη μοναξιά και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Αν εξηγήσουμε τι βιώνουμε και τι χρειαζόμαστε, μπορεί να συμβάλλουμε στη μείωση των αδιάκριτων ερωτήσεων (πχ άντε, πότε θα μας κάνετε ένα εγγονάκι), αλλά και στην καλλιέργεια ενός κλίματος κατανόησης και διακριτικότητας.

Πολλές φορές, όταν ανοιγόμαστε, μπορεί να ανακαλύψουμε ότι και άλλα ζευγάρια ή άτομα στον κύκλο μας, έχουν περάσει παρόμοιες δυσκολίες. Τέτοια άτομα, μπορούν να σταθούν πολύτιμοι αρωγοί στο ταξίδι σας προς τη γονεϊκότητα.

Τα οφέλη της σιωπής

Συχνά οι άνθρωποι δεν ξέρουν πως να αντιμετωπίσουν ευαίσθητες πληροφορίες, όπως αυτή της υπογονιμότητας. Μπορεί να πουν το «λάθος πράγμα, την λάθος στιγμή» και να μας ωθήσουν, άθελά τους, μακριά.

Άλλοι, στην προσπάθεια να βοηθήσουν, μπορεί να αναλάβουν ένα ρόλο υπερβολικά ενεργό, βομβαρδίζοντάς σας με ερωτήσεις ή με συμβουλές που διάβασαν στο διαδίκτυο ή άκουσαν από γνωστούς τους.

Σε κάποιες περιπτώσεις, ενδέχεται οι γνωστοί μας να δηλώσουν τη διαφωνία τους για την απόφαση της εξωσωματικής. Ορισμένοι μπορεί να είναι πολέμιοι της εξωσωματικής για θρησκευτικούς ή ιδεολογικούς λόγους, ενώ άλλοι μπορεί απλά να φοβούνται ή να μην εμπιστεύονται τους γιατρούς και τις ιατρικές διαδικασίες στο σύνολό τους.

Τέτοιες στάσεις, μπορεί να δημιουργήσουν ένταση και προβληματισμό στο ζευγάρι, που αποφάσισε να ανοιχτεί για κάτι τόσο προσωπικό.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι το ερώτημα που αναδύεται ως σημαντικό είναι τελικά το:

"Σε ποιους θα το πούμε;"

Το ζευγάρι θα χρειαστεί να πάρει μια απόφαση, απαντώντας στην ερώτηση: Ποιους θέλουμε δίπλα μας σε αυτή την απαιτητική διαδικασία;

Και η απάντηση θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη πάντα τις ανάγκες του κάθε συντρόφου ξεχωριστά, αλλά και του ζευγαριού συνολικά.

Αυτό σημαίνει την ανάδειξη μιας ακόμη ερώτησης:

Για ποιον λόγο τους θέλουμε δίπλα μας;

Χρειάζομαι έναν ώμο για να κλάψω;

Ένα καλό ακροατή για να με ακούσει;

Κάποιον που το έχει βιώσει, για να πάρω πληροφορίες;

Κάνοντας αυτές τις ερωτήσεις, μπορούμε να αποφασίσουμε και ποιους ανθρώπους θέλουμε δίπλα μας.

Σε κάθε περίπτωση, τα άτομα που θα μοιραστούμε την πληροφορία, χρειάζεται να είναι εχέμυθα, διακριτικά και να σέβονται τις ανάγκες μας.

Συχνά, γνωρίζουμε αν κάποιος μπορεί να μας υποστηρίξει ή όχι, από την παρελθοντική μας εμπειρία μαζί του: Δηλαδή, από το πως έχει σταθεί σε άλλες δύσκολες στιγμές μας, και από το πως έχει διαχειριστεί στο παρελθόν όσα του έχουμε εξομολογηθεί.

Κάντε μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν και δείτε πως αντέδρασαν σε σημαντικές για σας καταστάσεις. Σας ταιριάζουν τώρα αυτές οι αντιδράσεις; Ή θα προτιμούσατε να τις αποφύγετε;

Το ποιος θα ανήκει στο υποστηρικτικό μας δίκτυο πρέπει να επιλεχθεί με προσοχή, καθώς ο ρόλος τους είναι σημαντικός. Και η επιλογή αυτή θα πρέπει να γίνει με βάση το τι ειναι καλύτερο για εσάς, και όχι με το ποιος υποθέτουμε ότι αξίζει να γνωρίζει (π.χ. πρέπει να το πω στην μητέρα μου, επειδή είναι μητέρα μου).

Σε τέτοια ζητήματα, προχωράμε με βάση το τι χρειαζόμαστε.

Δεν χρειάζεται να αισθανόμαστε ενοχές, ούτε και υποχρεωμένες να μοιραστούμε τα συναισθήματά μας με κάποιον που δεν θα μας βοηθήσει, αλλά μόνο και μόνο επειδή είναι γονιός, αδελφή, ξάδελφος κλπ.

Λίγες συμβουλές για τη διαδικασία μοιράσματος

Πριν μοιραστούμε την απόφασή για εξωσωματική γονιμοποίηση, χρειάζεται να έχουμε αποφασίσει (από κοινού, αν υπάρχει συντροφικό πρόσωπο), πόσες πληροφορίες θέλουμε να γνωστοποιήσουμε, και πόσες θέλουμε να κρατήσουμε για εμάς αποκλειστικά.

Επίσης, πριν κάνετε την ανακοίνωση, μπορείτε να κάνετε μικρές «πρόβες» στο σπίτι. Μόνες μπροστά στον καθρέφτη ή σαν μικρό «θεατρικό» μαζί με το συντροφικό σας πρόσωπο. Έτσι θα έχετε την δυνατότητα να εξασκηθείτε στο τι θέλετε να πείτε και πως να το πείτε,  αλλά και να προετοιμαστείτε για πιθανές ερωτήσεις.

Επιλέξτε την κατάλληλη στιγμή, για να κάνετε μια τέτοια συζήτηση. Καλό είναι να είναι μια στιγμή όπου επικρατεί ηρεμία σε σας και στον συνομιλητή σας, αλλά και σε έναν χώρο που είναι ασφαλής και προστατευμένος.

Μην υποθέτετε ότι οι άλλοι θα ξέρουν ακριβώς πως πρέπει να σας σταθούν. Αντίθετα, μιλήστε τους ανοιχτά για το τι χρειάζεστε και για τον τρόπο που τους θέλετε δίπλα σας.

Για παράδειγμα, ενημερώστε τους ότι θα τους δίνετε εσείς τις πληροφορίες για τη διαδικασία, όταν θα είστε έτοιμες. Και ότι θα προτιμούσατε να αποφύγετε τις πιέσεις και τις ερωτήσεις από πλευράς τους, αν αυτό ισχύει για εσάς.

ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ:

Είναι δική σας ευθύνη να φροντίσετε τον εαυτό σας! Για αυτό, είναι σημαντικό να είστε προσεκτικές στο τι θα κοινοποιήσετε και σε ποιους. Όπως είναι και σημαντικό, να προστατεύσετε τον εαυτό σας από την κοινωνική απομόνωση και τη μοναξιά!